.
Aktualności

..75. lat temu, 30 marca 1943 roku na wieczną wartę odeszli Jan Bytnar "Rudy" oraz Maciej Aleksy Dawidowski "Alek", żołnierze Grup Szturmowych Szarych Szeregów, harcerze..

 

 

"Janku i Alku, czuwamy...".

"HARCERZEM BYĆ TO WCALE NIE WADA, HACERZEM BYĆ TO GRADKA NIE LADA".

W dniu 27 kwietnia w Drużynie Zawisza decyzją Rady naszego środowiska harcerskiego Dwikozy zostali dopuszczeni do przyrzeczenia harcerskiego druhny i druhowie z zastępu Nocne Marki oraz z 28 DH " WŁÓCZYKIJE": dh. Dominika, dh. Patrycja, dh. Oliwia

 i dh. Jakub, którzy przygotowywali się do tego wydarzenia prawie przez cały rok . 

 " Jeśli harcerzem to na całe życie".- powiedział kiedyś do swoich harcerzy dh. Andrzej Małkowski ,twórca harcerstwa w Polsce. (zob. galerię zdjęć z przyrzeczenia) . Życzymy druhom i druhnom wspaniałej służby harcerskiej , niezapomnianych przeżyć i wytrwałości w podejmowanych zadaniach. Jak najwięcej przyjaciół, SKAUTÓW I HARCERZY z całego świata życzą:

                  Drużynowy i harcerze

                    Środowiska Harcerskiego Dwikozy ZHP 

              CZUWAJ!



W maju 1911 roku we Lwowie rozkazem Andrzeja Małkowskiego powołane zostały cztery pierwsze polskie drużyny skautowe. Stał się tym samym Lwów kolebką harcerstwa, ruchu który zapisał się złotymi zgłoskami w historii Rzeczypospolitej, zaś sam Małkowski uznany pierwszym polskim skautem.
Był rok 1909, kiedy pierwsze informacje o utworzonym w Anglii przez generała Roberta Baden-Powella ruchu skautowym dotarły na ziemie rozerwanej przez zaborców Rzeczypospolitej. Dotarły one także do pochodzącego z Małopolski studenta Politechniki Lwowskiej Andrzeja Małkowskiego. Kiedy w jego ręce trafiła książka "najstarszego skauta" - "Scouting for boys" - natychmiast stała się dla niego "ewangelią wszystkich cnót". Zafascynowany zawartą w niej metodą wychowawczą, łączącą doświadczenia wojenne młodych zwiadowców z indiańsko-traperską tradycją życia wolnego w puszczy, której przyświecała dewiza "pierwszy kraj, potem ja", zapragnął gorąco przeszczepić ją na grunt polski. A że był człowiekiem czynu, tak też zrobił. To właśnie w skautingu Małkowski upatrywał szansę na odzyskanie przez Polskę niepodległości. Kiedy 26 lutego 1911 roku na zebraniu organizacji „Sokół-Macierz”, gdzie debatowano nad jego koncepcją, pytał zgromadzonych: „Kto wie, czy właśnie skauting nie jest tą siłą, która rozsadzi strupieszałą skorupę dzisiejszego świata?”. Jego żarliwe wystąpienie tak przemówiło do wyobraźni uczestników zebrania, że już 28 lutego 1911 roku Przewodnictwo Związku Sokolego zadecydowało o wprowadzeniu pierwszych drużyn do „Sokoła”.
"Od pierwszych chwil zetknięcia się z olbrzymią pracą przetwarzania wielkiej organizacji, dopasowywanie jej do dusz polskich i realnego organizowania drużyn, dowiódł Małkowski, że jest człowiekiem niepospolitym. Nie wiadomo, co w nim więcej podziwiać – płomienny idealizm, czy mrówczą pracowitość, żelazną konsekwencję i siłę woli czy bujną inicjatywę i obejmowanie umysłem szerokich horyzontów" – pisał w 1929 roku o twórcy polskiego skautingu na łamach "Tygodnika ilustrowanego Iskry" Aleksander Kamiński.
20 marca tegoż roku rozpoczął się pierwszy kurs skautowy, którego słuchaczami byli członkowie „Zarzewia”, „Sokoła” i „Eleusis”. Organizacje te miały niebagatelny wpływ na ukształtowanie polskiej idei skautowej. Zasługą ostatniej z wymienionych było przede wszystkim wprowadzenie do wychowania harcerzy zasad religijnych i abstynencji.

Początek harcerstwa?
Powołanie pierwszych harcerskich drużyn w roku 1911 spowodowało uznanie tej daty za początek polskiego skautingu. Jednakże to również nie jest tak oczywiste. Istnieje bowiem dokument świadczący, że skauting zaczął funkcjonować już dwa lata wcześniej, ponieważ Andrzej Małkowski zaczął wprowadzać jego założenia do drużyn „Zarzewia” w 1909 roku. Mówi o tym Memoriał w sprawie ustalenia daty powstania harcerstwa w Polsce. Ten anonimowy dokument sugeruje, jakoby drużyny powstałe w 1911 roku były jedynie reorganizacją tzw. Oddziałów Ćwiczebnych, czyli tajnego skautingu, które powstały we Lwowie przy organizacjach Zarzewiackich w 1909 r. Jako dowód autor podaje fakt, że powołane wówczas drużyny otrzymały te same imiona, co wcześniejsze Oddziały Ćwiczebne, a ich drużynowi i skład także nie uległy zmianie. Nie były to zatem nowe drużyny, a raczej dawne, tylko przemianowane i podporządkowane Komendzie Naczelnej Skautowej utworzonej przy „Sokole”. Jak wskazuje autor Memoriału przyjęcie roku 1909 za datę powstania harcerstwa dałby Polsce prawo do stwierdzenia, że posiada najstarszy po angielskim rodzimy skauting, który został jedynie uzupełniony obcym doświadczeniem.


trwa inicjalizacja, prosze czekac...
Odwiedziło Nas już:

BIWAK ZIMOWY WSPOMNIENIA

PIOSENKA TYGODNIA

ŁEMATA